THE KING NEVER DIES 109

 

 ไม่รู้วันที่เท่าไหร่แต่มันเป็นวันของการประกาศผลสอบเข้า
โรงเรียนมหาวชิราวุธสงขลา
เราเป็นคนนึงที่ไปเฝ้าดูบอร์ดทั้งแต่ ตี 3 อ่า!!สอบติดว่ะมีรูปขึ้นด้วยโหกุเซียนจังว่ะ(คิดๆ) ดีจัยสุดจะบรรยาย โรงเรียนที่ใฝ่ฝันมาตั้งแต่ตัวเล็กๆ ตามรอยพ่อ อา ลุง เลยนะ ได้เข้ามาเล่นในรร.นี้ตั้งแต่เด็กๆ ในที่สุดก็ได้เรียนสะที เป็นหนึ่งในความภูมิใจที่สุดของชีวิตเลยนะเว้ย

  


ณ ห้อง 641
ใครก็ไม่รู้เต็มไปหมดในห้องสี่เหลี่ยมใหญ่ๆ
คนแปลกหน้ามากมายรวมถึงเรา ที่ได้ชื่อว่าเป็นเด็กห้องคิง โห เดะชาย 16 คนเองฟะ แต่เอ..ไอนั่นน่ารักโดนจัยมาก 55+
(รักษาฟอร์มก่อนเว้ย..คิดๆ)
เราก็อยู่แต่กับเพื่อนที่มาจากวช.ด้วยกัน นีน เก๊ะ ปู อยู่กัน4คนตลอดก็มะค่อยรุจักไคนิหว่า อยุ่ๆไปเริ่มหนิดกะคนอื่นละ แอบปลื้มคนใส่แว่นว่ะ ไอเขน่าคบดีอะ เง้อ มันบ้าดาราเหมือนเราด้วยว่ะ แต่ไอคนนั้นน่ารักจิงๆนะเนี่ย (คิดไปเรื่อยๆ) ในสัปดาห์แรกเลย อ่าวไอปูทำเรื่องละมั้ยล่ะ ไปบอกไอนั่นทำไม โห แค่ชมว่าน่ารักนะ ตาย! กลายเปงข่าวลือกระฉ่อนตั้งแต่เปิดเทอมสัปดาห์แรกเลย ตายๆ 

ทำความรุ้จักกะคนอื่นได้ในเวลาอันรวดเร็ว ใน m ก็มีเมลล์บางคนมั่งละ ชวนไคบางคนเล่น m มั่งละ เหอ คุยกะไอตั๋งทุกวันเลยว่ะ หนิดกะกลุ่มแจ๊สด้วย อบอุ่นมั่กๆอยู่กะพวกนี้อะรุ่งแจ๊สช่วยเหลือตลอดอะ งืม ไปไหนๆก็มีเก๊ะปูนีนอยู่ข้างๆตลอด หือ จัดกลุ่มวิทย์!อะ เหอ มีปูกะนีนอยุ่ด้วย ค่อยยังชั่ว อ่าว ไอธงไชยนิหว่า เคยหนิดกันเล็กน้อยตอนประถม ไหงมันเงียบจังวะ อ่าไอยะอยู่ด้วย เจ๊หลินด้วย อ่าไมค์ด้วยอยู่หยั่งกะเดะป.4ถูกเรียกว่าน้องเลยอะ นั่งเล่นกันทุกคาบ(จารึก)เวลาสอบก็ถามมานตลอด ฮ่าๆ หนิดกันอย่างรวดเร็ว ขอมานเป็นน้องชายสะเลย กั๊กๆ ไอกานต์เริ่มพูดละ ตอนแรกทำเงียบอะ ดีๆคุยกันๆ

เคยไปกิน KFC กะไอเข ไปกัน2คน แล้วก็ไปเล่นบ้านเขต่อ

 

แบทๆโตนเต็มแนนกวางแข่งแบทๆ หนุกหนานๆเชียร์ขาดจัยๆ มะชอบหน้าไอกอเลยๆๆโหๆๆทะเลาะกันทุกวันเลยอะก็หนิดกันๆ ขำๆ เง้อ ไอโตนว่าเรากะแนนเปงทอมดี้ซะงั้น....ม.1มีเข้าค่ายบ่อยแฮะ คนิด อังกิด ไรเงี๊ย อังกิดที่โรงแรมพาวิลเลี่ยม เจ๋งสุดๆเลยนะ เล่นโทสับกันในห้องอะ โห มันส์ๆ ห้องเราก็ป๊อปสะมีคนโทมา มะหลับมะนอนกันพอดี 55

  

ณ 632
ม.2อ่าว!มะมีใครมานั่งด้วยอะ ที่นั่งทางซ้ายว่างเปล่า!หันไปทางขวา ไอโตนไอกอว่าไม่มีเพื่อนคบ เออว่างั้นกัน สักพักอชิมานั่งด้วย สุดท้ายนั่งกะไอแนน
เปลี่ยนมาอยู่กลุ่มเพ่แนนบ้างwct(ว๊ายๆอยู่กะคนที่เราปลื้มด้วยอะ)ก็หนุกดีแต่ไปๆมาๆเราต้องเร่ร่อนไปเรื่อยไม่มีหลุมลงเปงที่เปงทางซะงั้น! อยุ่ไปทั่วเลยว่ะ วันไหนเบื่อๆก็อยู่คนเดียว อีกวันกะไอแนน อีกวันกะไออาร์ม ไอก้อง ไอไมค์ ไอ... กะกลุ่มเป้ แต่เป้เคืองเราบ่อยจังอะ ง้อมะถูกแล้ว .. ไปทั่วเลย หยั่งกะเพื่อนมะคบ(คงใช่แหละ)สุดท้ายก็อยู่กะเป้สะส่วนใหญ่

 

 

ไหงมารุมแกล้งเราบ่อยจังวะ เห็นเราโกดมะเปนรึไงแกล้งอยู่ได้ แต่ก็หนุกดีอะ 55 ซัดกระดาษๆ โห สงครามตุ๊กตา เง้ออ ศึกปากระดาษกลายมาเปนฟิวเจอร์บอร์ด+แป้งใส่หัวเราอะ เหอ พิมเสนป้ายตาๆ หูยๆไออาร์มกะนุ้งไมค์ เต่าร้างเลยๆ วิ่งไล่กันที่ทางเดิน อายคนอะๆคันๆ อ่าวๆไอน้องมาดึงผมอีก อ๋อ อยากวิ่งเล่นล่ะสิ ได้ จัดให้ ก็เล่นกันไป หนุกจัง

ไม่รู้มีสอบไร เราเฟิร์นแจ๊ส สมัครสอบอะ ก็ไปสอบด้วยกันที่ ญว. สอบเสร็จนะ เรา 3 คน ตรงไป ลีการ์เด้น ต่อเลย ฮ่า! แจ๊สอะนำๆ 55 ก็เที่ยวกันอะ ไปดูชัตเตอร์ และก็ ถ่ายรูปด้วยล่ะ

เราพูดคำว่า 'หวะ'(ว่ะ) น้อยลงเยอะเลย(จิงๆนะเว้ย) เพราะมีคนบอกว่า ไม่น่ารักเลย ... เอิ้ก

วันเกิดน้องชาย ของนั้นยังใช้อยู่เลย ดีจัง
ไปเที่ยวนครฯกันๆ วู้วๆไม่มีที่นั่งปักหลักอีกแล้ว!กะเป้บ้างรุ่งบ้างเดินวุ่นบ้าง ได้ร้องเพลงด้วยง่ะ ถ่ายรูปกันๆ ... พวงกุญแจ..มาทำการบ้านที่บ้านเราด้วย ว้าวๆ ลูกชิ้น-ข้าวเหนียว คิดถึงวันแบบนั้นจัง มาบ้านเราๆ เง้อๆ ...ความผิดของเรา ความเลวของเรา ... จุดเปลี่ยน

  

ณ 342
ม.3 วันเกิดเราภายใต้ฝนพรำที่เงียบเหงาจิงๆ มีแต่ไอกันที่มากินหมูกะทะบ้านเราได้ก็หนุกดี ... หนิดกันหมดเลยอะ เล่นกันทุกวันหนุกมากเลยในแต่ละวันอะ กีฬาปิยะมิตร เป็นสวัสดิการ หุหุ หลังวันกีฬากะความสัมพันแบบใหม่!..ที่ไม่เกียดเรากะการทำเลวของเราเมื่อครั้งนั้นแค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้ว รักจัง ....ไปมอ.กัน! รอเอาเสื้อห้องกันที่รร.จนค่ำมืดเลยล่ะ กว่าจะได้ๆ ไปมีเรื่องเกือบถูกตบกะพี่ม.5ด้วย(หรือ6นะ) ว่าด้วยเรื่อง เทอๆๆ ... เทอโบเรนเจอร์ 55+ แต่พวกเราก็ฟันฝ่ามาด้วยกันจนได้นะ

3/1 พูดเปิดใจ ... วันนั้นทุกคนพูดสิ่งที่อยากพูดถึงจารย์ริ้ว-เจ๊ตุ๊กและเพื่อนๆ ซึ้งมากเลยวันนั้น เพื่อนๆวมถึงเราร้องไห้ๆๆ มีทั้งพูดซึ้งมีทั้งติดตลก แฮะๆ

 

แข่งวอลเล่ย์กัน!ห้องเราเซียนจังๆ ฮ่าๆทั้งหญิงและชายเรย เชียร์กันมันส์สุดๆ นักกีฬาฟิตค่ะๆ อาจมีได้ลงแข่งน้อย-มาก แต่ก็เอาน่าๆสามัคคีกันไว้ มีกำลังใจเชียร์ๆขอบคุณงับที่ใส่เสื้อเบอร์ที่ขอ กั๊กๆ น่ารักจาง ไปซ้อมกันที่โน่นที่นี่ หนุกหนานๆ *เดินกลับบ้านกัน3คน 
เหอๆบ้านน้ำท่วมๆหลายคนเลย โดยเฉพาะเรา ถึงเข่าเรยตื่นมากลางดึก ฮ่าๆ บ้านเล่นคอมมะได้พ้น มีช่วงนึงติดปังย่าด้วย คิคิ ถูกมันครอบงำมากๆตอนนี้เลิกได้แล้ว พย.*ขข.ชิ้นพิเศษที่ทำเพื่อคนพิเศษ

นักเต้นของพวกเรา ไอ้กัน โชว์สเตปแชมป์ภาคใต้เลยน๊าๆ
ปีใหม่คร้าบๆเป็นอะไรที่หนุกและเหนื่อยมากเลยนะเนี่ย เดินไปทั่วซื้อของกะจารย์ริ้ว การแสดงในหอประชุม เจ้าหญิงของเราๆแยมกะปูๆ สวยๆเริดค่ะ จัดงานในห้อง ไอยะลงทุนไปซื้อที่รสแซบเว้ยๆ หร่อยๆ มีแดจังกึม ได้จัยมากๆแต่ละคนอะ สุดยอดจิงๆ แลกของขวัญกันหนุกหนาน ใส่หมวกๆๆน่ารักจังเลยย

น้ำเจ้าหู้กู้โลก
การโยนไข่
นึกแล้วยังขำม่ายหายย
เป้มาเล่นบ้านเราด้วย วันน้านแหละๆ - -' ก็เราไปบ้านเป้โคดบ่อยเลย เอิ้กๆ บ้านอ้อมด้วย ... วันน้านน ไอเก๊ะมาทำงานบ้านเ กลับ 4 5 ทุ่มเห็นจะได้ เกือบได้นอนบ้านเราแล้วว เสียดายๆ

งานศพจารย์สุมน ท่ามกลางฝนพรำว้าวๆ การทำไข่เจียวชะอม การยืนกินขนมเล็กๆน้อยๆของเรา การวิ่งไปมาตากฝน เปียกไปทั้งตัว การที่นุ้งไมค์วิ่งหาแว่นสะวุ่น เปียกหมดแล้วๆและเราก็เจอ แต่มันก็แตก ว๊าๆ เส้าเว้ยวันนั้นหลายคนรู้ว่าเราเครียดไปเลย ฮ่าๆ หนุกกะการล้างจาน กะการเดินหางานทำ กะที่ไอกอด่าเราเซ็งมากๆๆ ล้างแก้วๆอิตั๋งแย่งๆ ทำแตกด้วยๆ 55 เล่นฉีดน้ำกัน หนุกจังเนอะ ก็ดีๆ

**** 

กายกรรม ต่อด้วยกินหมูกะทะร่วมกัน อร่อยมากๆเลยแต่ที่บ้านอร่อยกว่า 55+ กับการเขินอายของไคก็มะรู้ที่จะให้กุหลาบกะหัวหน้า อิอิ กะการละเลย ไม่เหลวแลที่มีมานาน จนเพื่อนๆบอกให้ จบดีกว่า แต่เราก็ยังดื้อต่อไป

วาเลนไทน์ คู่สวีทช๊อควงการคู่ใหม่ ฮ่า! กับการเคียดของเราตั้งแต่เช้าเง้อๆ ภายใต้รอยยิ้มอันเสแสร้งที่นับครั้งได้ ฮ่า! กะความผิดหวังและหมดกำลังใจ ครั้งแรก! ฮ่า! และทำให้วาเลนไทน์ให้ปีต่อๆไปหมดความหมายสำหรับเรา กะการเสแสร้งว่าที่ร้องไห้ไปขนาดนั้นเพราะเฟรนชิพไอกอหาย ขอบคุณเพื่อนๆที่อยุ่ข้างๆเราเสมอ ขอบคุณพี่เกม อ้อม ที่ไปตะโกนใส่ทะเลด้วยกัน ฮ่า! กับค่ำคืนที่มีแต่คนโทไปปลอบ ขอบคุณจิงๆ ...

ป๋าเปรม..ปัจฉิมพี่ๆม.6 ม.3ขอเอี่ยวด้วยคน มันเป็นวันที่เปียกจิงๆ ทั้งกระโปรงเลยเรา วันนั้นตื้นตันได้เห็นหน้าป๋าชัดๆ .. การดูแลบัดดี้หนุกมากๆ
การอัด vdo ร่วมกัน แต่เหลว! เพราะเทปแยมเจ๊ง กะความกรุณาที่ให้เราเดินไปด้วยกัน คุยกัน 2 คน .... รักนะ

  

ปัจฉิมThe King Never Dies < คลิกสิ มันคือเรื่องราวของวันนั้น..
วันนั้นที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายสับสน เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำตา .... กับการเปิดโปง BUDDY BUDDER by p'nan ....
นั่งร้องไห้จู่ๆเพื่อนรักก็หันมากอด เพื่อนคนที่มะเคยทำซึ้งกะเราเลย(เราก็เลยมะกล้าทำซึ้งกะเค้า) กอดพร้อมเสียงสะอึกสะอื้นบวกกับคำพูดที่เพื่อนรักเค้าสัมผัสกันได้ด้วยใจว่า "เรารักฝ้ายนะ" เราก็บอกกลับไป "เรารักเป้มากเลย"
เดินไปกอดเพื่อนๆ หลายๆคน ไม่ได้กอดเพื่อนผู้ชายเลย ฮ่า! นีน ที่ตั้งใจจะไปอยู่ ญว.อย่างแท้จิง เฮ้อเส้า แจ๊ส ที่มีทางเดินที่เพอเฟ็คอย่าง เตรียมอุดม เป่า ที่เลือกตามฝันอย่างเด็ดเดี่ยว ณ เทคนิค
อาร์ม บอกประมาณว่า เออเกิดวันเดียวกันอะลืมกันมะได้แน่ๆ เฮ้อ แน่นอนอะ และการพูดว่ารัก*ซึ่งเป็นพิเศษนะ ไม่รู้ว่ามันยังมีค่าอยู่อีกมั้ย แต่อย่างน้อย การได้พูดคำๆนี้ต่อหน้า คือหนึ่งในสิ่งที่เราอยากทำ ถึงมันอาจจะมะมีความหมายกะคนฟังก็ตาม .....

 

เรื่องราวทุกอย่างยังวนเวียนในใจเสมอ

รักเพื่อนๆทุกคน และจะรักตลอดไป

 

*วันปัจฉิม 24 กุมภาพันธ์ 2549
วันที่ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าจะไม่มีวันลืม

 

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

  ความทรงจำ
  มิตรภาพหยั่งงี๊หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
ี้

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

เรารักเพื่อนๆทุกคนมากนะ
ทุกเหตุการณ์ทุกๆฉากทุกตอนตลอดระยะเวลา3ปีที่ผ่านมาเรายังคิดถึงมันเสมอ
นึกทบทวนถึงเรื่องราวๆต่างๆอยุ่ตลอดเวลา ที่พวกเราผ่านมาด้วยกัน
ใช้ชีวิตด้วยกัน ยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน สุข เส้า สนุก
วันแต่ละวันที่เราอยุ่รร.มหา ไม่เคยมีวันไหนที่อยุ่กับเพื่อนแล้วไม่มีความสุข
ภาพทุกภาพ เราจะไม่มีวันลืมมัน มันจะอยู่ในใจ เราและทุกคน
ตลอดไป

วันนั้น วันโน้น วันนี้ ........

เราจะจดจำทุกความทรงจำของทุกวันไปจนตาย
โดยเฉพาะวันวันนี้ 24กุมภา2006 ไม่มีวันเลือนหายจากใจ
เราไม่มีวันลืม...
บุคคลวิเศษ ทั้งวิเศษ วิเศษมาก วิเศษที่สุด ทั้ง 49 คนนี้


และขอให้รู้ไว้ ว่าเรายังคือฝ้ายคนเดิมของทุกคนเสมอ วันนี้ยังไงพุ่งนี้ก็อย่างนั้น
รัก รักมากจิงๆ

ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้กันเสมอในวันที่เราท้อที่สุด
ยังรู้ว่าข้างๆยังมี...... -- ยังมีเพื่อนๆอยุ๋ข้างเราเสมอ
เราขอบคุณทุกคนมากนะ



ขอบคุณที่รักกันขอบคุณทุกครั้งที่คอยกอดชั้น
ในวันที่ปัญหา ถาโถมเข้ามาใส่
จะตอบแทนความรัก ที่ฉันได้จากเธออย่างไร
ก็รุ้ดีว่าไม่พอ แต่ขอทำให้ดีที่สุด

ขอบคุณในความรัก ที่หาไม่ได้จากที่ไหน
จะรักเธอให้มากพอ และขอทำให้ดีที่สุด *



และขอบคุณสวรรค์ที่สร้างบุคคลวิเศษๆทั้ง49คนและทำให้พวกเรารู้จักกัน
ขอบคุณอะไรก็ตามขอบคุณรร.มว.ที่ทำให้เราเป็นเพื่อนและทำให้ เรารักกัน

และจะต้องมีสักวันนึงที่พวกเราทั้ง 50 คนจะมารวมตัวกัน
จะต้องมีแบบวันที่ 24 กุมภาพัน 2006 อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง


 

ขออีกที เน้นๆ ร๊ากพวกแกทุกคนเลยโว้ยย

 

 

 

ps~*เราไม่ได้หวังว่าใครจะมาอ่านสิ่งที่เราเขียนยืดยาวขนาดนี้หรอก
มันเป็นสิ่งที่เราอยากจะบรรยายลงไปเท่านั้นเอง เรื่องราวของเรา
กับเพื่อนๆที่ใช้ชีวิตร่วมกัน 3 ปี....ไม่ใช่ทั้งหมด มันคือส่วนหนึ่ง

และรูปภาพ ก็ไม่ค่อยสัมพันกะข้อความหรอกนะ 555+ (ขำ?)


ขอบคุณที่ให้เราเป็นทั้งพี่สาวเพื่อนที่ดีเพื่อนรักเพื่อนซี้..คนรัก
(แม้ต่อไปมันอาจจะกลายเป็นอดีต แต่มันก็คือความจริงที่เคยเกิดขึ้น
และตอนนี้ก็ยังคงดำเนินต่อไปอยู่ รัก รักที่สุดเลยนะ )

 

   

280206
TK 109 no.40
ฝ้าย


 

EDIT ..


010306
: 3/1ไปเที่ยวกันเยอะเลย

ไมค์ ตั๋ง กอ กานต์ กาย เต็ม เจมส์ กัน พี่เกมส์ ยะ เบียร์
ฝ้าย เป้ แยม น้ำตาล เฟิร์น ปัน พี่กวาง แนน จ๊ะโอ๋ + หมิว
ร้อง karaoke ด้วยกัน .. ไม่ค่อยได้จ่ายตังเลย กะการย้อนวัยด้วยการเล่นเครื่องเล่น ติ๊งต๊อง 55+ ดู'เด็กหอ' .. เป็นหนึ่งในวันที่มีความสุขมากๆเลยล่ะ
รักจางเลย :')

 

260306 : TK @ The Beach < Click!
อีกวันของพวกเรา TK 109* 13 ชีวิต
ศาลาริมน้ำบ้านเต็ม และ ชายหาด เล่นน้ำทะเลกัน

รุปแรก เอ่อ มะได้จงใจเรียงลำดับความสูงใช่ปะ รู้สึกมันจะพรวบลงตรงคนเสื้อฟ้าๆอะ


 


บอกได้คำเดียว ฮาโคด

  

โนคอมเม้นเรยช้าน 555

  

อ่านี่เลย คนในเบื่องหลังภาพสวยๆ(?55+)

 

ผลงานครายๆ ฮ่าๆๆ 

 

060406 : TK @ The Beach II < คลิก มันคือเรื่องราวในวันนั้น

 

 

130506 : TK @ The Beach
วันเกิดน้ำตาลกับเจ้ากัน จัดเลี้ยงที่ชายทะเลคับท่าน เราไปได้แป๊บเดียวเอง แม่เราซื้อไก่ย่าง 2 ตัวให้ด้วย แฮปปี้เบิร์ดเดย์น๊า น้ำตาลและกัน วันนั้นพวกเราไปกันเยอะแยะเลยอ่าน๊า

 

พวกเราไปกินติมโอ่งด้วยกัน 2 ครั้ง เอ๊ะ ใช่ปะ ใช่ๆ

 

ตอนนี้พวกเราอยู่คนละห้องกันบ้างแล้ว แต่พวกเรายังรักกันเหมือนเดิม ใช่มะจ๊ะ อาจไม่ได้ใกล้ชิดเหมือนมะก่อน ก็เท่าน้น มันมะมีผลต่อความรู้สึกของเราที่มีต่อเพื่อนๆเลย ยังไงก็ยังอย่างนั้นนะจ๊ะ เน่ามะจ๊ะ ฮ้ะๆ

 

 

 

010706 : โดนทิ้งแร้วค่ะ

เพิ่งเข้าใจ คนโดนทิ้ง ฟังเพลงอะไรมันก็ใช่ไปหมดอะนะ -*-
ขอบคุณที่เคยรักกันนะ ........... เราคงไม่กล้ารักใครไปอีกนาน ครั้งแรกก็อกหักรักเค้าข้างเดียวจนต้องตัดใจ พอมีกะเค้าเปนตัวเปนตน สุดท้ายก็ดันโดนทิ้งอีก เง้อ กำๆ

ก็เป็นเพื่อนกัน อือ เพื่อนกันเหมือนเดิม อือ

เราจาไม่จมปลักตรอมใจ บ้าบอนะ แต่ไม่ฝืนความรุ้สึกตัวเอง ถ้าหยุดรักได้ก็จาหยุด หยุดไม่ได้ก็ไม่หยุด .... คนมันรักมากจะให้เลิกรักง่ายๆเหมือนคุณ คงทำไม่ได้ ขอเวลาหน่อนละกัน

 

 

 

100706 : Pirates of the Caribbean 2

เรา เป้ อ้อม พี่แนน แนน พี่เกมส์ กานต์ เบียร์ ตั๋ง กาย ยะ พีท ไปหาดใหญ่ ดูหนังด้วยกัน เนื่องจาก รร.ปิด วันอาสาฬหบูชา วันนี้หนุกจริงๆนะ เป้กะพีทก็หวานกันไป โฮะโฮะ แม่ส่งน้องมานมาคุมเรา กร๊ากๆ ดู Pirates หนุกสุดๆเลยอ๊า ร้องคาราโอเกะกัน โดนๆทั้งนั้น ฮือๆๆ

ต่อไป ไปกันให้เยอะก่านี้ต่า วันนั้นชวนใคร ใครก็มะไป เง้อๆๆๆ

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic